Uzakta Olan Birine Koşan Kalbin

Emre’nin rüyada Burdur’a gelmesi, aslında uzaklığın senin iç dünyanda hâlâ kapanmamış bir yer tuttuğunu gösteriyor. Onu görür görmez koşup sarılman ve öpmen, bastırmaya çalışsan da özlemin hâlâ canlı kaldığını anlatıyor. Bu rüya çoğu zaman sadece “onu özlüyorum” demek değildir; aynı zamanda yarım kalmış bir duygunun, içerde bir yerde hâlâ cevap aradığını da söyler.

Mesaj sesi duyduğunu söylemen çok anlamlı. Sanki rüya, fiziksel olarak yanında olmasa bile ondan gelecek en küçük işarete bile ne kadar açık olduğunu gösteriyor. “Yanımda ama neden mesaj atıyor?” hissi, bilinç ile duygu arasındaki o karışıklığı taşıyor: Bir yanın onun hâlâ yakın olmasını istiyor, bir yanın da bunun artık gerçek olmadığını biliyor. Bu yüzden rüya, özlemle gerçeğin birbirine karıştığı bir eşikte duruyor.

Abisi Salih’in evde olması da boşuna değil. Aileden bir figürün orada bulunması, bu ilişkinin sadece iki kişi arasında kalmadığını; çevresi, geçmişi ve daha “ciddi” bir ağırlığı olan bir bağ olduğunu hissettiriyor. Belki de kalbin, Emre’yi yalnızca bir kişi olarak değil, onunla birlikte gelen o eski düzeni, tanıdıklığı ve güven duygusunu da özlüyor.

Bu rüya sana, içinde hâlâ kapanmamış bir kapı olduğunu söylüyor olabilir. Emre’ye duyduğun özlem gerçek; ama rüyanın asıl söylediği şey, senin artık bu özlemi nasıl taşıyacağını, onunla ne yapacağını da düşünmeye başlaman gerektiği. Bazen rüyada sarılmak, gerçekte vedalaşamadığın bir şeye son kez dokunma çabasıdır.